Altijd die uitdaging zoeken

Frans van Seumeren, investeerder in de offshoresector en eigenaar van FC Utrecht, kan niet zonder uitdagingen. Hijs- en transportbedrijf Rolldock moet een ‘kanjer’ worden, en zijn ‘cluppie’ moet Europees voetbal halen. ‘Ik ben erg gedreven, erg gepassioneerd.’

Willen we naar Athene, dan gáán we naar Athene – zo staat Frans van Seumeren in het leven. Dus deden hij en zijn vrouw Gonnie in Harmelen de rugzak om, en vertrokken ze. Te voet. Want dat was de uitdaging, vliegen had hij al genoeg gedaan. Na de eerste dag stonden ze in Vianen, na vijf maanden stonden ze aan de voet van de Akropolis.

Dat is zes jaar geleden. Van Seumeren was toen net 55 geworden, en had zichzelf altijd al beloofd: ‘Als ik 55 ben, stop ik met werken.’ Hij wilde nog iets heel nieuws doen, een compleet andere uitdaging. ‘Zo zit ik in elkaar. Ik ben erg gedreven, erg gepassioneerd. Als ik eenmaal besluit te gaan lopen naar Athene, is het voor mij eigenlijk al onmogelijk dat ik níet te voet Athene bereik. Dan moet het gewoon.’

De route terug, een paar maanden later: vliegen naar Alicante, en vanaf daar terugwandelen naar Harmelen. ‘Toen ik de Pyreneeën over was, werd ik al een beetje ze- nuwachtig. Ik dacht: dan kom ik straks weer thuis, na ruim een jaar, en wat dan? Ik miste de spanning.’

Wat niet heel verwonderlijk was. Van Seumeren – telg van een ondernemende familie, uit een gezin met elf kinderen – werd al op zijn 23ste Directeur van Van Seumeren Kraanbedrijf, later omgedoopt in Van Seumeren Holland. Dat familiebedrijf zou in de decennia die volgden uitgroeien tot een wereldspeler in de hijs- en transportsector, met meer dan veertig ondernemingen wereldwijd, en twee- duizend man in dienst. Toen de Muur viel, was het Van Seumeren die als een van de eersten in Rusland stond: hij kocht er kranen die waren gebruikt bij nucleaire instal- laties. ‘Dat zette ons ertoe nog verder uit te breiden in de wereld. Die kranen konden we niet werkeloos laten staan. Zo kwamen we al snel ook in het Midden-Oosten, Singapore en Thailand.’

De grote doorbraak was de overname van Mammoet in 2000 van Nedlloyd (‘toen ik jong was, droomde ik er al van dat ik ooit zo’n bedrijf zou hebben’). Wereldfaam behaalde Mammoet met de berging van de Koersk, de Russische kernonderzeeër die in 2001 zonk naar de bodem van de Barentszzee, met 118 man aan boord. ‘In Rusland zien ze me nog steeds als een soort held, dat is heel raar. Bij Igor Spassky, die toen leider was van de Russische delegatie, kom ik nog steeds elk jaar op z’n verjaardag.’

Van Seumeren is een man van ‘niet te lang lullen maar gewoon doen’. En hij weet persoonlijke banden te creëren en te koesteren. ‘Dat is zó belangrijk, zeker in Rusland. Daar moet je tijd in stoppen. Een keer lunchen, een pick- nick, misschien een keer naar de sauna.’

Hij kan ook goed overweg met jonge ondernemers. Daar zit de laatste jaren, sinds Mammoet is verkocht, zijn focus – als investeerder. ‘Ik kan die jonge gasten stimuleren. Ik help ze, ik coach ze.’ De Frans van Seumeren Holding heeft de afgelopen jaren in een vijftiental bedrijven geïnvesteerd, veelal in de offshore-industrie. Hij is er aandeelhouder of grootaandeelhouder, hij bemoeit zich niet met de dage- lijkse gang van zaken. Een van de successen is Rolldock, een bedrijf dat is gespecialiseerd in zwaar hijs- en trans- portwerk op zee. ‘Daar wil ik de komende jaren een kanjer van maken.’

Een andere ambitie: FC Utrecht groter maken. In 2008 stopte Van Seumeren 16 miljoen euro in de voetbalclub die zijn hart raakt (‘echt een volksclub, ik zie hier de jongens met wie ik vroeger zelf een balletje trapte’), sindsdien is hij grootaandeelhouder. ‘Eigenlijk is dit het moeilijkste bedrijf om te runnen’, zegt hij. ‘Het is geweldig, maar het kost een hoop energie. Het is lastig de commercie hier te verster- ken. En de begroting moet toch echt omhoog.’ Doel is dat FC Utrecht in elk geval in de subtop meedoet, en om het jaar Europees voetbal speelt. ‘Dat lukt aardig.’