Het frisse Vlieland van Yvon

Yvon Jaspers (39) werkt aan het nieuwe seizoen van Boer zoekt vrouw. In augustus presenteert ze ook Liefs uit…
volkskrant


Waar zit je het liefst?
Ik kan niet kiezen en ik ga niet kiezen. Had het tien jaar geleden gevraagd en ik was gekomen met Belize of Zuid-Afrika, maar nu, nee, er is niet één plek die er helemaal uitspringt.
We geven niet op. Begin eens met je shortlist…
Vlieland of het Idro-meer. Als het mooi weer is Vlieland. En anders Italië. Maar daar kan het ook regenen.
Het is mooi weer…
Vlieland, ja, het ruikt er heerlijk. Cranberry’s over het hele eiland. En dat grote, dat platte, die rust. Een groot deel is echt nog ongerept. Het is er op sommige plekken on-Nederlands ruig. Vooral op de Vliehors. Bij de boot linksaf. Ineens kun je niet verder met de fiets, maar enkel per truck met rupsbanden.
Zie je, we komen er wel.
Ik kies nog steeds niet hoor. Maar oké, het liefst ga ik elk jaar een keer naar Vlieland.
Voor de rust?
Vlieland is zo anders. Je ziet het aan de mensen die van de boot af komen op de terugweg: ze heb- ben een andere blik in de ogen. Ze zijn op adem gekomen. Naar Vlieland kun je niet eens een auto meenemen. Iedereen die gaat, heeft besloten te ontspannen. Je kunt je enkel langzaam over het eiland bewegen.
Ik zie een Hollandse uitwaaivakantie voor me…
Ach, dat fietsen daar is zo heerlijk. Dan gaan we richting westen, daar gaan we appeltaart met cranberriesaus eten op het terras. Dat is wat Jan-en-alleman daar doet.
Het is er al stukken toeristischer geworden, toch?
Je ziet het vooral aan de prijzen. Alles is daar zo dúúr. Wat je op Vlieland moet betalen voor een weekje, dat is eigenlijk schandalig. Je bent zo 900 euro kwijt voor een veredelde stacaravan.
Het is het kennelijk waard.
Overal is het fris. Ik word er een ander mens door.
Toch gekozen!
Nee hoor. Daar trap ik niet in. Ik ga net zo lief naar het Idro-meer. Daar staat een huisje dat mijn schoonvader 45 jaar geleden heeft laten bouwen. Het is een geweldige plek, niet ver van het dorp Bagolino, nog geen 25 meter van het meer. Het uitzicht is er zó fantastisch: als het mooi weer is, zie je al die bergen; met een beetje fantasie lijkt het alsof je tegen de Mount Everest opkijkt.
Lekker knus in de bergen.
Ik ga erheen voor het totale relaxen. Tien jaar geleden beklom ik de Kilimanjaro, maar nu zit ik in een fase waarin ik niet zoveel hoef te ontdekken. Ik heb nu twee kinderen, van vijf en zes jaar. Ik ontdek de kleine dingen. Ik weet precies waar je lekkere kaas kunt kopen, waar je lychees kunt proeven. Ik kijk nu anders. Met twee kleintjes kijk je ook door de ogen van een kind. Bergen zijn dan niet zomaar bergen, dat zijn reuzen of monsters die zijn versteend — ze zien er alle vormen in.
Dat klinkt als uren wegdromen aan de waterkant.
Het is heerlijk als je niets doet.
Kan dat op Vlieland ook?
O ja hoor. In die enorme leegte. Gewoon in het zand gaan zitten.
Toch maar Vlieland dan? Twijfel je altijd zo?
Nee hoor. Maar de ijsjes in Italië zijn heel erg lekker.
We zetten Vlieland erboven.
Doe maar. Maar ik heb niet gekozen! Pak anders Australië. Sydney! Zo’n geweldige stad. Als je zou vragen: waar zou je later nog eens willen wonen… Australië!
Sorry. Dat was de vraag niet.
Dat is waar. Jammer.
Dit is een aflevering uit de rubriek ‘De plek van…’, die verscheen in de Volkskrant in 2012.  Foto Hermien Lam

of bekijk deze eens...

Het schisma van Schier

Twee hotels op één kruising: het roemruchte Van der Werff en de nieuweling Graaf Bernstorff. Eric van den Berg ziet er een scheiding der geesten. Rubberlaarzen versus hoge hakken.

Over onwerkelijk gesproken

Op de Galápagos-eilanden, sinds deze week officieel Bedreigd Erfgoed, ben je vooral te gast bij de dieren: bij de reuzenschildpad en de blauwpotige booby.

Copyright Eric van den Berg 2020